همین اول اعلام کنم که فقط یک قسمت از سریال یوسف را دیدم همان قسمتی که به معبد حمله کرده بودند  و یکی دو تا تیر کج و کوله به بالای پرتاب معبد می‌کردند که در نهایت وقاحت به عمو سلحشور گوش نمی‌دادند و به بالای معبد ایادی استکبار نمی‌رسیدند. اما توی این دو سال آن قدر از عمو سلحشور خواندم که حالا می‌توانم بک فیلم 16 میلیاردی درباره‌ی ایشان بسازم و اسم‌اش را به احترام جان فورد عزیزم بگذارم: محبوبم سلحشور!
از بس که این عزیز صداقت دارد حتا توی نامه‌اش به همسنگر‌ قبلی‌اش نوری‌زاد یادش نمی‌رود و یکی دو تا حال اساسی به ما که در حال نوشتن فیلم‌نامه از روی دست بن‌هور هستیم، می‌دهد. نمونه‌اش همین:
"آقاي نوري زاد يك اتفاق بدي كه در جمهوري اسلامي افتاد اينكه متأسفانه هر كس كه مشهور شد گو اينكه پروفسور و مجتهد و عارف و مخترع و معلم اخلاق هم شد! باور نداري گوينده ها و مجريان تلويزيون را ببين. خود را بالاتر از همه كساني مي دانند كه در حال مصاحبه با آنها هستند. خواه طرف فوتباليست يا خواننده و هنر پيشه باشد، يا عالم و دانشمند ديني يا ... اين بيماري به نويسنده ها هم سرايت كرده. هر كس كه قلم خوبي دارد و بياني گيرا، گمان مي كند اين خوب قلميدن و خوب حرافيدن نشان عالم بودن و فهم و درك بالاست."

جانم؟